W książce autor analizuje teorię dezintegracji pozytywnej Kazimierza Dąbrowskiego ze szczególnym uwzględnieniem jej pedagogicznych implikacji dla współczesnych nauk społecznych.
We współczesnej edukacji nakierowanej na spełnianie zaleceń formułowanych w kategoriach ekonomicznych, w ramach których uczniów traktuje się jak kapitał ludzki, pomija się zbyt często problem dojrzałości psychicznej człowieka, rozwijania jego zainteresowań i talentów.
Wydziale Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego. W swoich badaniach łączy wątki pedagogiczne, psychologiczne, socjologiczne i politologiczne, dążąc do interdyscyplinarnych analiz.
Absurdem jest, że się rodzimy i absurdem, że umieramy
(J-P. Sartre)
Każdy dzień jest dobry, żeby się narodzić i każdy jest dobry, żeby umrzeć.
(pap. Jan XXIII)
Autor w tekście „ Scena tańca i procesy transgresji estetycznej ciała” podejmuje kwestię rehabilitacji etycznej i estetycznej ciała w tańcu współczesnym.
Autor tego artykułu podejmuje próbę pozytywnej weryfikacji tezy, że istotnym czynnikiem samoedukacji mogą być traumatyczne doświadczenia, które na zasadzie dezintegracji pozytywnej pozwalają nie tylko odbudować pozornie zburzony świat, lecz także wzbogacić go o nowe wartości.