REFERAT: Decentralizacja self a dezintegracja pozytywna / Decentralization of the “self” versus positive disintegration - Dezintegracja Pozytywna
Dezintegracja Pozytywna > Konferencje i seminaria > Kazimierz Dąbrowski i Jego dzieło we współczesnej psychologii 2013. > REFERAT: Decentralizacja self a dezintegracja pozytywna / Decentralization of the “self” versus positive disintegration

REFERAT: Decentralizacja self a dezintegracja pozytywna / Decentralization of the “self” versus positive disintegration

REFERAT: Decentralizacja self a dezintegracja pozytywna / Decentralization of the “self” versus positive disintegration Dr Andrzej Jastrzębski OMI (Uniwersytet Adama Mickiewicza)   [PL] Proces decentralizacji self wpisuje się w szerszy prąd myślowy, który jest sprzeciwem wobec wywodzącego się od Kartezjańskiego cogito paradygmatu nauki. Chodzi tu o pozytywizm, neopozytywizm, czy scjentyzm, czyli używając frazeologii Mickiewiczowskiej: „szkiełko […]

REFERAT: Decentralizacja self a dezintegracja pozytywna / Decentralization of the “self” versus positive disintegration

Dr Andrzej Jastrzębski OMI (Uniwersytet Adama Mickiewicza)

 

[PL]

Proces decentralizacji self wpisuje się w szerszy prąd myślowy, który

jest sprzeciwem wobec wywodzącego się od Kartezjańskiego cogito

paradygmatu nauki. Chodzi tu o pozytywizm, neopozytywizm, czy

scjentyzm, czyli używając frazeologii Mickiewiczowskiej: „szkiełko i oko”

naukowca, pewien rodzaj absolutnego, niezaangażowanego obiektywizmu.

W historii psychologii dokonało się przejście od jednego, silnego ja

do wielu zróżnicowanych ja, które mogą wchodzić ze sobą w dialog. Jednym

z najlepszych przykładów owocu tego procesu wydaje się być Teoria

wartościowania Huberta Hermansa, która wpisuje się w szerszy prąd

psychologiczny, który jest określany mianem psychologii narracyjnej.

Do nowego ujęcia ja/self doprowadziły badania i teorie wielu

psychologów, a wcześniej także filozofów. Wystąpienie ma być pewnego

rodzaju przeglądem tego procesu, aby w końcu zestawić go z teorią

Kazimierza Dąbrowskiego.

 

[EN]

The process of the decentralization of the „self” is part of that broader

current of thought which is intended to refute the Cartesian paradigm of

science. Positivism, neo-positivism and scientism may be named in this

context. In other words, the point is to avoid cold objectivity in coming to

understand the human person.

In the history of psychology a process of transition took place from

one, strong „self” to a number of diversified selves that are capable of

entering into a dialogue with each other. One of the best examples of this

process is no doubt Hubert Herman’s „The Valuation Theory”, which should

be considered as one of the most important approaches in narrative

psychology.

The factors that contributed to the new concept of the „self” were,

among others, the theories of some psychologists and, even earlier, the

research undertaken by some philosophers. This paper is an attempt to

illustrate this process and, to compare it with Kazimierz Dąbrowski’s theory.