Poezja - Dezintegracja Pozytywna

Ach, cmentarne liście

Ach, cmentarne liście Kazimierz Dąbrowski, Ach, cmentarne liście!, w: DEZINTEGRACJE – LAMENTACJE I MEDYTACJE EGZYSTENCJALNE ,Warszawa 1980 (red. Tadeusz Kobierzycki)   Ach, cmentarne liście   Znikły w cieniu liście purpurowe, Noc jesienna otworzyła grób. Dała duszy cichą szeptu mowę, Dusza płacze u grobowca stóp.   Zbieram często na cmentarzu liście, Zwiędłe liście, purpurowy pęk. Cicho […]

Amerykański pogrzeb

Amerykański pogrzeb Kazimierz Dąbrowski, Amerykański pogrzeb, w: DEZINTEGRACJE – LAMENTACJE I MEDYTACJE EGZYSTENCJALNE, Warszawa 1980 (red. Tadeusz Kobierzycki)   Amerykański pogrzeb   Zaproszono mnie na amerykański pogrzeb. Jakoś nie wypadało odmówić, Wypadało zobaczyć, posłuchać.   Duży pokój z błyszczącą posadzką, rzędy krzeseł i salka z boku dla gospodarzy ceremonii, dla duchownego i jego asystentów.   […]

Be greeted psychoneurotics!

Be greeted psychoneurotics!   Be greeted psychoneurotics!   For you see sensitivity in the insensitivity of the world, uncertainty among the world’s certainties. For you often feel others as you feel yourselves. For you feel the anxiety of the world, and its bottomless narrowness and self-assurance. For your phobia of washing your hands from the […]

Botschaft an Hochempfängliche

Botschaft an Hochempfängliche   Fühlt Euch willkommen, Ihr Hochempfänglichen, für Eure Sensibilität in der Empfindungslosigkeit der Welt, für die Unsicherheit innerhalb der Sicherheit.   Fühlt Euch willkommen, dafür, dass Ihr Andere fühlt wie Euch selbst.   Fühlt Euch willkommen, für die Tatsache, dass Ihr den Unfrieden der Welt spürt, die bodenlose Enge innerhalb des Selbstverständnisses. […]

Burzą się podnieść

Burzą się podnieść Kazimierz Dąbrowski, Burzą się podnieść, w: DEZINTEGRACJE, – LAMENTACJE I MEDYTACJE EGZYSTENCJALNE, Warszawa 1980 (red. Tadeusz Kobierzycki)   Burzą się podnieść   Burzą się podnieść, w wichrze medytować. Rozdzielić się, przedrzeć, z siebie wywędrować, eterycznie, astralnie, duchowo. Lecz tym samym być, tym samym, choć wyższym i nowym.   A potem biec, a […]

Chyba za dużo tych uczuć

Chyba za dużo tych uczuć Kazimierz Dąbrowski, Chyba za dużo tych uczuć, w: DEZINTEGRACJE –LAMENTACJE I MEDYTACJE EGZYSTENCJALNE, Warszawa 1980 (red. Tadeusz Kobierzycki)   Chyba za dużo tych uczuć   Chyba za dużo tych uczuć, niespokojnych, obsesyjnych, frasobliwych. Może za dużo tych stanów napiętych, niepewnych.   Bo są tutaj jakieś wymagania, niesformułowane, Niewiedzące, a mocne. […]

Cóż nam zostaje przy pożegnaniu

Cóż nam zostaje przy pożegnaniu Kazimierz Dąbrowski, Cóż nam zostaje przy pożegnaniu, w: DEZINTEGRACJE – LAMENTACJE I MEDYTACJE EGZYSTENCJALNE , Warszawa 1980 (red. Tadeusz Kobierzycki)   Cóż nam zostaje przy pożegnaniu   Cóż nam zostaje przy pożegnaniu? Przy rozstaniu, przy osamotnionej mogile? Chyba tylko to, żeby się ze śmiercią nie zgodzić. Nie przystosować.   A […]

Dwa bloki

Dwa bloki Kazimierz Dąbrowski, Dwa bloki, w: DEZINTEGRACJE – LAMENTACJE I MEDYTACJE EGZYSTENCJALNE, Warszawa 1980 (red. Tadeusz Kobierzycki)   Dwa bloki   Dwa bloki, dwie płyty kamienia, ciężkie. Jakby ołowiane, ogromne, zbliżały się do mnie. Zbliżały się nieuchronnie, wolno. By zmiażdżyć, wgnieść w nicość. W krwawe błoto.   Byłem związany, obezwładniony. Ptaki śmierci zawisły nade […]