Chyba za dużo tych uczuć - Dezintegracja Pozytywna
Dezintegracja Pozytywna > Kazimierz Dąbrowski > Poezja > Chyba za dużo tych uczuć

Chyba za dużo tych uczuć

Chyba za dużo tych uczuć Kazimierz Dąbrowski, Chyba za dużo tych uczuć, w: DEZINTEGRACJE –LAMENTACJE I MEDYTACJE EGZYSTENCJALNE, Warszawa 1980 (red. Tadeusz Kobierzycki)   Chyba za dużo tych uczuć   Chyba za dużo tych uczuć, niespokojnych, obsesyjnych, frasobliwych. Może za dużo tych stanów napiętych, niepewnych.   Bo są tutaj jakieś wymagania, niesformułowane, Niewiedzące, a mocne. […]

Chyba za dużo tych uczuć

Kazimierz Dąbrowski, Chyba za dużo tych uczuć, w: DEZINTEGRACJE –LAMENTACJE I MEDYTACJE EGZYSTENCJALNE, Warszawa 1980 (red. Tadeusz Kobierzycki)

 

Chyba za dużo tych uczuć

 

Chyba za dużo tych uczuć, niespokojnych,

obsesyjnych, frasobliwych. Może za dużo

tych stanów napiętych, niepewnych.

 

Bo są tutaj jakieś wymagania, niesformułowane,

Niewiedzące, a mocne. Nie ma ich i są.

Uciekają, zderzają  się i biją w niebo. I rosną.

 

Już nic istotnego, prawdziwego we mnie,

nie zostało. Tylko w nich  jestem żywy.

Tu tylko jestem przejawem wieczystego.

 

Już tak zostanę na zawsze zapatrzony,

w nieprzemijającą przemijalność. I w tym stężeję.

Tylko w tym zostanę objęty pożądaniem wieczności.

 

I zapamiętam te twarze, wyrazy, uśmiechy,

I gesty. Bo już w to się zapatrzę, już w tym się

 

zasklepię. W to, czym właśnie jestem.